11-09-10

Het was een ramp.

De Mc Donalds was gisteren een ramp. Er waren teveel kinderen, En veel te veel lawaai. Ik had zijn hoofdtelefoon niet mee. Ik zou er een gewoonte moeten van maken die altijd mee te hebben. Hij houd zijn handen dan op zijn oren, en begint te wenen. Toen het dan kalmer werdt begon hij ook rustiger te worden. En uiteindelijk is hij dan toch in die buizen gaan spelen. Mijn buurvrouw wist ook niet wat haar overkwam, zij had jonas nog nooit zo gezien. Ja weinig mensen die wij kennen zien hem zo ook weinig of niet zo.

12:12 Gepost door sterspiegeltje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.