07-08-10

tja

Door het feit dat jonas zo druk en moeilijk doet ontstaan er de laatste tijd tussen mijn man en mij veel spannigen. Ik vind dat hij Jonas moet leren aanvaarden zoals hij is. Hij zou meer rekening moeten houden met zijn autisme, voor hem telt het autisme niet en is jonas gewoon erg stout. Terwijl ik dan misschien een beetje teveel rekening hou met zijn autisme. De juiste weg zal er ergens tussen in liggen , maar voor het ogenblik zijn we die kwijt. Jonas houd met heel weinig rekening. Hij vindt dat alles kan. In het midden van de straat zijn broek naar beneden doen om te plassen , hij ziet niet in waarom dit niet kan. En zo kan ik wel veel dingen opnoemen. Hoe ouder jonas wordt hoe meer je aan hem ziet dat er wel degelijk iets scheeld. Als klein jongetje was dit allemaal heel schattig, terwijl men nu aan zijn fladder bewegingen en zijn ticks ziet dat er wel iets gaande is. De laatste keer dat wij bij de neuroloog geweest zijn voor het bespreken van zijn IQ test, ben ik daar al wenen buiten gekomen. Zijn IQ is 71. Waarvan ik  erg verschoot. Volgens de dr kan hij type 7 niet aan, en heeft hij daardoor stress die hij dan mee naar huis brengt. Dit weiger ik te geloven. Ook zou hij nog een mentale handicap hebben, alsof één nog niet genoeg is hé. Geen wonder dat ik me de laatste tijd zo slecht voel. Beteren gaat dit wel nooit meer. Ook de Hyppotherapie ziet hij niet meer zitten. Dus daar gaat ook mijn therapie om eens een praatje te doen met andere ouders.

15:09 Gepost door sterspiegeltje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.