24-09-09

Mijne beste vriend;; zo noem ik hem vaak.

Daar zijn ze weer de verjaardagfeestjes. Jonas wordt zondag weer uitgenodigt voor zo'n feestje. Als ik het hem vraag dan zegt hij" ja mama ik ga daar heen. Hoe dikwijls heb ik dit al gehoort. Als ik dan zeg, ja maar mama en papa gaan je daar gewoon een paar uur af zetten , en komen je dan weer halen; dan zegt hij,"ik wil dat je daar blijft. Moeilijke keuze, Ik kan altijd maar een paar uur op voorhand zeggen dat hij komt of niet. Net of hij kan dit voor zichzelf ook niet op voorhand beslissen. Tja ons kereltje hé.

Het slapen gaan begint heel goed te lukken. Hij is er al minder bang voor. Ongelooflijk hoe hij op die korte tijd zo is gegroeit in zulke dingen. En dat de oplossing eigenlijk altijd in een klein hoekje zit hé.( gewoon een hele goede voorbereiding).Zouden wij eigenlijk al lang moeten geleert hebben hé. Wij zijn eigenlijk bijna 7 jaar bezig geweest om hem in zijn bedje te krijgen.. Dat is ongelooflijk veel uren die ik daarin heb gezet om dit resultaat te behalen. Ik ben fier op mezelf, ook omdat ik er zo tegen op zag. Nu ben ik blij dat ik die dik verdiende uren eens kan doen waar ik zin in heb. Zonder mij zorgen te maken dat jonas wakker wordt en hij beseft dat ik er dan niet ben. Nu weet hij gewoon dat de mama nog even naar beneden gaat en is die paniek er ook niet meer. Veel aangenamer voor hem hé.

00:10 Gepost door sterspiegeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Waaauw, na zeven jaar! Wat een volharding! Proficiat voor jezelf!!!!!
En natuurlijk ook een dikke proficiat voor Jonas!

LIefs
Inge

Gepost door: el mama | 25-09-09

De commentaren zijn gesloten.