13-01-09

begrepen

Sinds het voorval dat ik mij niet begrepen voelde in de school; doen ze daar ongelooflijk hun best om jonas over zijn gevoelens te doen praten. Ook langs mijn kant laat ik de school weten hoe jonas van de bus stapt, en hoe hij over zijn dag praat. Ik kan hem nu ook meer vragen stellen, omdat ik precies weet wat er op de school gebeurt is. Wij praten er dan over, en ik laat jonas dan met zijn eigen woorden vertellen wat er gebeurt is die dag. Zo krijg ik ook een idee hoe jonas denkt en dingen verwoordt. Hij is nog heel veel bang in de school, maar de juf praat er over met jonas, en dat is naar mijn gevoel alleen maar positief. Gisteren wou ik jonas nieuwe bouttines aan doen, maar ik kreeg ze met geen stokken aan. zoals ze hier zeggen. Toen ik hem vroeg waarom hij ze niet wou dragen?. Zei hij " die zijn met veters, en ik kan die niet toedoen. En juf Sandy wil mij niet helpen. Ik dacht, met zo'n koud weer( hij kwam verleden week altijd met ijskoude voetjes naar huis.) En vermits jonas te laat naar thuis is , kunnen wij alleen in het weekend naar de winkel gaan als wij hem iets moeten kopen. Dus ik dacht ; hij heeft die schoenen nu, en hij gaat die nu ook aandoen. Ik heb dus aan jonas verteld dan mama wel in zijn schriftje zou schrijven dat de juf hem moet helpen. En dat hij zeker niet bang moest zijn. Nadat ik het in zijn schriftje had geschreven, heb ik ze hem aangedaan. Toen hij gisteren avond thuis kwam stond in zijn boekje" Wij hebben jonas gerust gesteld, en ik (juf Iris) en juf sandy deden of wij ruzie maakten om jonas zijn veters te mogen strikken. Doe jonas maar zoveel mogelijk zijn schoenen aan , dit is een mooie gelegenheid om veters te leren strikken. Dit noem ik nu gelukkig zijn met kleine dingen. Ons begrepen voelen.

16:43 Gepost door sterspiegeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.