05-12-08

ik begrijp het niet.

Ik begrijp er allemaal niets meer van. Jonas kwam de maandag heel druk naar huis. S'avonds is hij beginnen wenen en hij wou niet slapen. Ik was in alle staten, en wist niet echt meer wat ik nog moest doen om hem te kalmeren. Toen ik hem eindelijk kon laten vertellen wat er was gebeurt, kwam hij met een verhaal over een juf die boos was op hem, een juf die daar woont op de koer. Als ik hem vroeg waarom de juf boos was op hem, zei hij" die is boos omdat ik door de verkeerde deur kwam, en ik was de laatste van het eten en ik moest naar buiten". Ik dacht ik ga in zijn boekje vragen wat er precies is gebeurd. Ik schrijf zijn verhaal op, en zijn eigen juf (Jonas heeft verschillende juffen) antwoorde " Ik weet niet wat er gebeurt is maandag middag, gisterenmiddag hebben 2 opvoedsters de eetbegeleiding gedaan. Ik ben bij de verantwoordelijke geweest van het internaat, maar de 2 opvoedsters beginnen morgen pas weer. De verantwoordelijke heeft mij beloofd dat ze er met de opvoedsters gaat over praten en hen vertellen hoe gevoelig Jonas is. Hopelijk hoeft hij dan niet meer bang te zijn. Ze schreef ook dat ze Jonas gaat proberen te helpen met zijn angst om te gaan. Al weet ik echt niet hoe? Die juf gelooft wel dat Jonaske heel gevoelig en bang kan zijn.

Gisteren moest Jonas gaan zwemmen, en weer begint hij mij een verhaal te vertellen waarbij hij het heel moeilijk had en weent. En verhaal van dat hij bang is om te gaan zwemmen, en niet wil meegaan,(niet normaal want anders gaat hij heel graag zwemmen)Dat zijn bus telaat ging zijn en dat ze dan zonder hem zouden vertrekken. Dat hij vast heeft gezeten in het water, en dat ze hem er moeten uithalen hebben met een ladder. Ik ben dan iemand dat mij dan direct ongerust begint te maken, en stel mij dan vanalles voor. Ik schrijf weer dit verhaal in zijn boekje woensdag morgen, waarbij ik dan ook nog schrijf dat ik hoop dat ze Jonas zijn schrik een beetje kunnen wegnemen want dat zijn angst thuis echt wel rieel is. Ik vond het antwoord van die juf ( zijn juf van verleden jaar) heel raar. Uit haar antwoord kwam precies naar voor dat zij mij niet geloofde.  Zij schreef " Ik heb aan Jonas gevraagt of hij mee wou gaan zwemmen, en hij begreep niet waarom ik hem die vraag stelde. En dat ze aan Jonas niets gemerkt heeft, van dat hij bang zou zijn. Ik heb nu echt het gevoel dat ofwel Jonas heel veel fantasie heeft. En dat die juf mij niet echt gelooft dat Jonaske hiervoor zijn slaap en die van ons laat. Ik heb haar dan ook deze morgen terug geschreven," blijkbaar kan ik mijn zoon dan niet goed begrijpen. En ik was eigenlijk wel boos deze morgen toen ik dit schreef. Ik denk niet dan ik nog iets in zijn boekje ga schrijven als er zoiets voorvalt. Omdat ik ook nooit weet bij welke juf zijn boekje terecht komt.Ze lachen het toch weg naar mijn gevoel. Ik wil toch alleen maar mijn jongetje helpen. Ik heb het hier heel moeilijk mee. Waarom zijn zijn verhalen toch ook zo ingewikkeld. Ik weet zeker dat er iets achter steekt, maar dat is zo moeilijk om te zoeken wat het eigenlijk is, en op school is het alsof hij gewoon alles wegsteekt. Ik heb zo met Jonaske te doen. Dit moet voor hem erg frustrerend zijn.

Deze avond stonden er 4 blz vol geschreven van zijn eigen juf. Ze schrijft '

Beste mama, eerst en vooral wil ik je zeggen dat wij het echt wel geloven dat Jonas thuis echt angst toont. (Blijkbaar hebben ze begrepen wat ik met mijn zin bedoelde deze ochtend) Tweedes, ook wij hebben hier geen kant en klare oplossing voor. Het moeilijke voor ons is dat hij hier op school niets laat blijken en alles opkropt tot thuis. Dit ga ik proberen te doorbreken, ik meen te mogen concluderen dat de probleemsituaties zich vooral op de speelplaats, tijdens de middag met niet vertrouwde personen en tijdens het zwemmen voordoen. Dus buiten de veilige klas. Op de volgende blz staan 4 gezichtjes getekent (lach,boos,verwonderd en triest gezicht). Waarbij de juf de situatie probeert aan Jonas duidelijk te maken dat hij moet tonen hoe hij hem voelt. Ze schrijft ook nog, Als wij er op de school over praten met de therapeuten, komen we tot verschillende mogelijkheden.

-Jonas kropt de hele dag alles op en durft dit pas thuis te uiten. Jonas heeft een ritueel aangekweekt, Hij begint thuis te huilen (stressontlading?) en u geeft hem aandacht en troost enz... Om dat hij dat graag heeft wordt het gedrag in stand te houden.  Die zin stoort wij enorm. Het is dus precies of ik zet Jonas aan om te wenen. Is het niet mijn taak als moeder om mijn kind te troosten???

Voorts schrijft ze ook nog: Het is uiteraard een feit dat Jonas erg gevoelig is voor geluid enzo en heel angstig van aard. Het komt er eigenlijk op neer dat Jonas 98% van de tijd vrolijk is en 2% zie je dat hij ergens bang voor is. Ze stelt voor dat ik s'avonds aan de hand van de gezichtjes aan Jonas vraag hoe zijn dag is geweest, en hij mij dan aantoont hoe hij hem voelde. Daarna moet ik het onderwerp afsluiten. En ik mag dan ook nog tegen Jonas zeggen: nog één knuffel en dan gedaan. Als hij er dan nog over begint zou ik hem moeten afwijzen. Hier voel ik mij dus niet goed bij. Op school krijgt hij dan telkens de kans om over zijn gevoelens te praten zodat hij ze niet met hem mee moet dragen naar huis.  Ach ja: het probleem van die begeleiders was een misverstand over de deuren: een opvoedster heeft nogal luid gezegd: wat doen jullie langs die deur? Niet tegen Jonas persoonlijk gericht. Wat moet ik hiervan allemaal denken???

00:01 Gepost door sterspiegeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.