28-11-08

Meme pamel.

Jonas is al de hele week ziek en dan ook thuis. Ik ben al van donderdag thuis. En vandaag vroeg mijn mama of het niet stoorde dat zij eens langs kon komen. Voor mij geen probleem. Ik was juist in de keuken bezig met het eten, toen Jonas vroeg om pannekoeken te bakken. Mijn mama behulpzaam zoals ze is, stelt voor om te helpen. Zij maakt het deeg terwijl ik verder mijn vlees bak. Ik roep Jonas dat hij een pannekoek mag komen eten. Ineens komt Jonas de keuken binnen en zegt "mama die moet weg bij de pannekoeken. zeg dat ze weg moet". Ik word boos en zeg dat hij zoiets niet mag zeggen. Dat meme pamel mama helpt om alles klaar te krijgen. Hij begint te wenen en roept dat mijn moeder weg moet gaan. Mijn moeder weet niet waar ze het heeft en heeft Jonas ook nog nooit zo bezig gezien. Ik zak ook in de grond uit schaamte voor mijn zoon. Mijn moeder stelt dan ook voor om naar huis te gaan. Dit vind ik nu zo erg hé. Zij komt zelden bij ons, en als ze dan eens komt jaagt Jonas haar buiten. Ze zei" nu gaat hij op zijn gemak zijn pannekoeken kunnen eten. Ik heb echt geweent zo'n pijn heeft hij mij gedaan. En hij begrijpt het zelfs niet. Toen ik Jonas vroeg of hij meme pamel graag ziet zei hij neen. Ik heb hem proberen uit te leggen dat meme pamel de mama van mij is en dat ik uit de buik van meme gekomen ben zoals hij uit mijn buik gekomen is. En dat kindjes hun mama altijd graag zien hoe groot een kind ook mag worden. En dat hij mama heel erg pijn doet als hij zegt dat hij meme pamel niet graag ziet. Misschien begrijpt hij er ook helemaal niets van. Maar dat maakt niet dat zijn woorden mij geen pijn doen.

14:57 Gepost door sterspiegeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.