28-07-08

Die roepbuien hé

Ik weet niet wat er scheelt met mij, maar mijn lichaam wil precies niet meer mee. Ik ben constant ziek en met Jonas is het ook altijd wel wat. Op dit moment zijn wij met picto's begonnen in de badkamer, en ook i.v.m het feit dat Jonas nog steeds kuren heeft tegen zijn meme, en haar constant slaat en stampt. Ik moet zeggen hij begint tegenwoordig iedereen uit te schelden. Ik weet soms echt niet van waar hij die woorden soms haalt. Tegen onze buurman zit hij steeds "gij stommerik " te roepen, Ik neem hem dan bij de arm en ga met hem bij die buurman en hij moet hem dan verontschuldigen. Wat hij niet gemakkelijk doet , want hij begint dan heel pijnmoedig te wenen precies of hij weet niet wat er hem overkomt. Volgens de buurman is er steeds een jongen die Jonas opsteekt om dat tegen hem te zeggen. Ik moet wel zeggen dat hier ruzie is tussen die buurman en die jongen zijn ouders. Het is dus wel mogelijk, maar ik heb het nog niet gehoord. Geduld kent Jonas dus ook niet hé. Als er iets moet gebeuren moet die direct, en je mag niet sebiet zeggen want dat duurt te lang, je moet straks zeggen omdat dat sneller gaat zegt hij. Hij kan hem dan ook zo boos maken als je dan sebiet zegt.

Ik heb soms het idee dat Jonas al tegen zichzelf aan het vechten is. Vroeger zou hij nooit zo tegen vreemde mensen zitten roepen. Wat dan nu zoete inval is, en waardoor ik op sommige momenten ook wel eens door de grond zink. Ik heb van een vriendin te horen gekregen om folderkes waarop staat wat autisme is, te maken en dat aan de mensen te geven als Jonas zo doet. Ik zeg altijd het is te proberen waard hé. En misschien horen de mensen dan ook het woord autisme eens, want ik heb dikwijls de indruk dat dan er HIER IN DE BUURT nog nooit daarover is gesproken.

05:52 Gepost door sterspiegeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.