06-06-08

Zo moeilijk

Jonas heeft het heel moeilijk, ze zij in de school de kindjes al aan het voorbereiden op het volgend schooljaar, en Jonas ziet het blijkbaar niet zitten op naar een nieuwe klas te gaan. Hij komt s'morgens heel moeilijk uit zijn bed en kan het ongelooflijk lang rekken om toch zo lang mogelijk moeilijk te doen. Als ik hem vraag "Hoe is het vandaag met jouw, zegt hij "mama , je moet mij dat niet vragen , het gaat nooit goed met mij" . Hij zegt dit dan ook weenend.  Dit zijn voor mij harde woorden , Ze gaan recht door het hart hé. Thuis is hij zo moeilijk , dat ik voel dat er wel degelijk iets scheelt met hem. Maar waarom is het toch zo moeilijk om het het te laten vertellen hoe hij zich voelt? Hem zijn hartje te laten luchten? Altijd die vragen ,WAAROM DIE STEEDS TERUG KOMEN!!! Dit zijn de momenten dat ik bang ben voor de toekomst, als hij het nu al zo moeilijk heeft , hoe gaat het dan later worden? Ik moet steeds denken aan die jongen die zelfmoord pleegde op de school, ook hij zou licht ass gehad hebben. Wat een nachtmerrie hé , die toekomst.

10:20 Gepost door sterspiegeltje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hey,
joh zie het zwart galig niet.
Ik ben een volwassen vrouw met ass en ik ben getrouwt met een schat van een man die waarschijnlijk ook ass heeft (hij is niet getest.
We hebben 3 kindjes (zoontje heeft zijn ass diagnose, de meiden staan op de wachtlijst.
Wij hebben beiden een goede full time job met veel verantwoordelijkheid.
Ik moet wel toegeven dat het vroeger makkelijker was.
Ik was gewoon een moeilijk kind.
Nu worden spijtig genoeg kinderen met ass vlug als speciaal gezien en worden te vlug naar mijn mening naar het buiten gewoon onderwijs gestuurd.
Ik zou zeggen blijf kost wat kost er in geloven.
Hij komt er heus wel.
Het moet niet altijd verkeerd aflopen.
groetjes
Kristien

Gepost door: kristien | 08-06-08

De commentaren zijn gesloten.